Ελεγειακό δίστιχο
Σε αρκετά κείμενα της ύλης μας ,αν και όχι στην ύλη του πτυχιακου μας , συναντάμε αυτό το μέτρο που είναι ένας συνδυασμός δακτυλικου εξάμετρου στίχου με έναν πενταμετρο που αποτελείται από δύο ημιεπη
Και στους δύο στίχους έχουμε έξι τονισμένες συλλαβές. Ο δακτυλικός εξάμετρος στίχος αποτελείται από 6 πόδες εκ των οποίων οι δύο τελευταίοι είναι συνήθως,ο 5 δάκτυλος με εξαίρεση όταν είναι σπονδειος και ονομάζεται σπονδειαζων τότε και τον 6 ποδα που είναι δισυλλαβος και απαρτίζεται από μια μακρά και μια αδιάφορη τελευταία συλλαβή. Οι υπόλοιποι πόδες είναι δάκτυλοι η σπονδειοι και ισχύουν οι κανόνες για τομές κτλ ότι ισχύει και για τον δακτυλικό εξάμετρο του έπους.Ο δεύτερος στίχος είναι ο πενταμετρος με τις έξι τονισμένες.το δεύτερο κομμάτι του στιχου το καταγράφουμε πρώτα βγάζοντας τις τελευταίες επτά συλλαβές δηλαδή τους δυο Φιξ δακτύλους και την τελευταία μακρά συλλαβή.Το πρώτο κομμάτι απαρτίζεται από δύο ποδες που είναι δάκτυλοι η σπονδειοι η συνδυασμός των δύο και από μια μακρά συλλαβή μόνη της μετά και μάλιστα τονισμένη.αρα έχουμε τις τονισμένες τέσσερις συλλαβές από τους δύο ποδες και τους άλλους δύο στο δεύτερο μέρος μαζί με τις δύο μακρές στο τέλος και των δυο μερών του πενταμετρου. Έτσι φτάνουμε να έχουμε έξι τονισμένες συλλαβές και εδώ
Ενδεικτικά παραθέτουμε απόσπασμα από το remedia amoris του Οβίδιου για ανάλυση του μέτρου :
Ρ. OVIDI NASONIS REMEDIA AMORIS
Legerat huius Amor titulum nomenque libelli:
‘ Bella mihi, video, bella parantur ’ ait.
4 Parce tuum vatem sceleris damnare, Cupido,
tradita qui toties te duce signa tuli.
Non ego Tydides, a quo tua saucia mater 5
in liquidum rediit aethera Martis equis.
Saepe tepent alii iuvenes; ego semper amavi,
et si, quid faciam nunc quoque, quaeris amo.
Quin etiam docui qua possis arte parari,
et, quod nunc ratio est, impetus ante fuit. 10
Nec te, blande puer, nec nostras prodimus artes,
nec nova praeteritum Musa retexit opus.
Si quis, amans quod amare iuvat, feliciter ardet,
gaudeat et vento naviget ille suo;
at si quis male fert indignae regna puellae,
ne pereat, nostrae sentiat artis opem.
Cur aliquis laqueo collum nodatus amator
a trade sublimi triste pependit onus ?
Cur aliquis rigido fodit sua pectora ferro ?
Invidiam caedis pacis amator habes.
Qui, nisi desierit, misero periturus amore est,
desinat, et nulli funeris auctor eris.
Et puer es, nec te quicquam nisi ludere oportet:
lude; decent annos mollia regna tuos.
Nam poteras uti nudis ad bella sagittis,
sed tua mortifero sanguine tela carent.
Vitricus et gjadiis et acuta dimicet hasta
et victor multa caede cruentus eat;
tu cole matemas, tuto quibus utimur, artes
et quarum vitio nulla fit orba parens:
effice, noctuma frangatur ianua rixa
et tegat omatas multa corona fores:
fac coeant furtim iuvenes timidaeque puellae
verbaque dent cauto qualibet arte viro,
et modo blanditias rigido, modo iurgia, posti
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου