Ιαμβικός Τρίμετρος εφαρμογές και παραδείγματα

ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ ΠΡΟΟΙΜΙΟ

Κάδμου πολῖται, χρὴ λέγειν τὰ καίρια

ὅστις φυλάσσει πρᾶγος ἐν πρύμνῃ πόλεως

οἴακα νωμῶν, βλέφαρα μὴ κοιμῶν ὕπνῳ.

εἰ μὲν γὰρ εὖ πράξαιμεν, αἰτία θεοῦ:

5εἰ δ᾽ αὖθ᾽, ὃ μὴ γένοιτο, συμφορὰ τύχοι,

Ἐτεοκλέης ἂν εἷς πολὺς κατὰ πτόλιν

ὑμνοῖθ᾽ ὑπ᾽ ἀστῶν φροιμίοις πολυρρόθοις

οἰμώγμασίν θ᾽, ὧν Ζεὺς ἀλεξητήριος

ἐπώνυμος γένοιτο Καδμείων πόλει.

10

ὑμᾶς δὲ χρὴ νῦν, καὶ τὸν ἐλλείποντ᾽ ἔτι

ἥβης ἀκμαίας καὶ τὸν ἔξηβον χρόνῳ,

βλαστημὸν ἀλδαίνοντα σώματος πολύν,

ὥραν τ᾽ ἔχονθ᾽ ἕκαστον ὥστε συμπρεπές,

πόλει τ᾽ ἀρήγειν καὶ θεῶν ἐγχωρίων

15βωμοῖσι, τιμὰς μὴ ‘ξαλειφθῆναί ποτε:

τέκνοις τε, Γῇ τε μητρί, φιλτάτῃ τροφῷ:

ἡ γὰρ νέους ἕρποντας εὐμενεῖ πέδῳ,

ἅπαντα πανδοκοῦσα παιδείας ὄτλον,

ἐθρέψατ᾽ οἰκητῆρας ἀσπιδηφόρους

20πιστοὺς ὅπως γένοισθε πρὸς χρέος τόδε.

καὶ νῦν μὲν ἐς τόδ᾽ ἦμαρ εὖ ῥέπει θεός:

χρόνον γὰρ ἤδη τόνδε πυργηρουμένοις

καλῶς τὰ πλείω πόλεμος ἐκ θεῶν κυρεῖ.

νῦν δ᾽ ὡς ὁ μάντις φησίν, οἰωνῶν βοτήρ,

25ἐν ὠσὶ νωμῶν καὶ φρεσίν, πυρὸς δίχα,

χρηστηρίους ὄρνιθας ἀψευδεῖ τέχνῃ:

οὗτος τοιῶνδε δεσπότης μαντευμάτων

λέγει μεγίστην προσβολὴν Ἀχαιίδα

νυκτηγορεῖσθαι κἀπιβουλεύσειν πόλει.

30ἀλλ᾽ ἔς τ᾽ ἐπάλξεις καὶ πύλας πυργωμάτων

ὁρμᾶσθε πάντες, σοῦσθε σὺν παντευχίᾳ,

πληροῦτε θωρακεῖα, κἀπὶ σέλμασιν

πύργων στάθητε, καὶ πυλῶν ἐπ᾽ ἐξόδοις

μίμνοντες εὖ θαρσεῖτε, μηδ᾽ ἐπηλύδων

35ταρβεῖτ᾽ ἄγαν ὅμιλον: εὖ τελεῖ θεός.

Τον στίχο 1 και 2 τους έχουμε δει παραπάνω

ο στίχος 3 έχει και πάλι ανάλυση,Η ανάλυση

παρατηρείται στη λέξη βλέφαρα

άρα ξεκινάμε με άτονο,και μετά μακρό το α και το

κα βραχύ και μακρό το νω,μετά άλογο μακρό το μων

και έχω μετά μια μακρά κανονικά αλλά εδώ βλέπω το

βλε άρα υποθέτω ότι το παίρνω μαζί με το ρα σαν

ανάλυση μακρού σε δύο βραχείες και τονίζω την πρώτη

που είναι το βλε,το φα μετά είναι το 2 βραχύ της

ανάλυσης που είναι άτονο,ακολουθεί το κανονικό βραχύ

και μετά τονίζω στο μακρό το μη και μετά κανονικά

εναλλάξ το μέτρο συνεχίζει με μακρό το μων και το

πνω

τομή έχω μετά το μων που είναι το άλογο και έχω τέλος

λέξης άρα τομή του 2 αλόγου είναι η πενθημιμερής

ζεύγμα δεν έχω πολυσύλλαβη λέξη για Porson

για Knox έχω παράβαση γιατί έχω τέλος λέξης και μετά

το 4 τονισμένο μακρό και μετά το 5 δηλαδή στο μη και

στο μων

ο στίχος 4 είναι κανονικός 12 συλλαβος χωρίς αναλύσεις

τονισμένες είναι οι μεν,ευ,ξαι,αι,α,ουστο μεν έχει 

εφθημιμερής τομή γιατί έχω τέλος λέξης

μετά το δεύτερο βραχύ του μέτρου

ζευγματα δεν παρατηρούνται

κανονικός και ο στίχος 5

τονισμένες συλλαβές είναι οι αυθ,μοι,νοι,συμ,ρα,χοι

τομή έχει στο το εφθημιμερής

ζεύγματα δεν παρατηρούνται

Συνεχίζουμε την εξάσκηση μας στα πλαίσια του

μαθήματος και με τους επόμενους στίχους

ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ ΣΤΙΧΟΣ 10-23

δείξω δὲ μύθων τῶνδ᾽ ἀλήθειαν τάχα:

10ὁ γάρ με Θησέως παῖς, Ἀμαζόνος τόκος,

Ἱππόλυτος, ἁγνοῦ Πιτθέως παιδεύματα,

μόνος πολιτῶν τῆσδε γῆς Τροζηνίας

λέγει κακίστην δαιμόνων πεφυκέναι:

ἀναίνεται δὲ λέκτρα κοὐ ψαύει γάμων,

15Φοίβου δ᾽ ἀδελφὴν Ἄρτεμιν, Διὸς κόρην,

τιμᾷ, μεγίστην δαιμόνων ἡγούμενος,

χλωρὰν δ᾽ ἀν᾽ ὕλην παρθένῳ ξυνὼν ἀεὶ

κυσὶν ταχείαις θῆρας ἐξαιρεῖ χθονός,

μείζω βροτείας προσπεσὼν ὁμιλίας.

20τούτοισι μέν νυν οὐ φθονῶ: τί γάρ με δεῖ;

ἃ δ᾽ εἰς ἔμ᾽ ἡμάρτηκε τιμωρήσομαι

Ἱππόλυτον ἐν τῇδ᾽ ἡμέρᾳ: τὰ πολλὰ δὲ

πάλαι προκόψασ᾽, οὐ πόνου πολλοῦ με δεῖ.

ΦΙΛΟΚΤΗΤΗΣ ΠΡΟΟΙΜΙΟ

ἀκτὴ μὲν ἥδε τῆς περιρρύτου χθονὸς

Λήμνου, βροτοῖς ἄστιπτος οὐδ᾽ οἰκουμένη,

ἔνθ᾽, ὦ κρατίστου πατρὸς Ἑλλήνων τραφεὶς

Ἀχιλλέως παῖ Νεοπτόλεμε, τὸν Μηλιᾶ

5Ποίαντος υἱὸν ἐξέθηκ᾽ ἐγώ ποτε,

ταχθεὶς τόδ᾽ ἔρδειν τῶν ἀνασσόντων ὕπο,

νόσῳ καταστάζοντα διαβόρῳ πόδα:

ὅτ᾽ οὔτε λοιβῆς ἡμὶν οὔτε θυμάτων

παρῆν ἑκήλοις προσθιγεῖν, ἀλλ᾽ ἀγρίαις

10κατεῖχ᾽ ἀεὶ πᾶν στρατόπεδον δυσφημίαις,

βοῶν, στενάζων. ἀλλὰ ταῦτα μὲν τί δεῖ

λέγειν; ἀκμὴ γὰρ οὐ μακρῶν ἡμῖν λόγων,

μὴ καὶ μάθῃ μ᾽ ἥκοντα κἀκχέω τὸ πᾶν

σόφισμα, τῷ νιν αὐτίχ᾽ αἱρήσειν δοκῶ.

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ ΒΑΤΡΑΧΟΙ ΠΡΟΟΙΜΙΟ

ΞΑΝΘΙΑΣ

Εἴπω τι τῶν εἰωθότων, ὦ δέσποτα,

ἐφ᾽ οἷς ἀεὶ γελῶσιν οἱ θεώμενοι;

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

νὴ τὸν Δί᾽ ὅ τι βούλει γε, πλὴν «πιέζομαι.»

τοῦτο δὲ φύλαξαι· πάνυ γάρ ἐστ᾽ ἤδη χολή.

5ΞΑ. μηδ᾽ ἕτερον ἀστεῖόν τι; ΔΙ. πλήν γ᾽ «ὡς

θλίβομαι.»

ΞΑ. τί δαί; τὸ πάνυ γέλοιον εἴπω; ΔΙ. νὴ Δία

θαρρῶν γε· μόνον ἐκεῖν᾽ ὅπως μὴ ᾽ρεῖς— ΞΑ. τὸ τί;

ΔΙ. μεταβαλλόμενος τἀνάφορον ὅτι χεζητιᾷς.

ΞΑ. μηδ᾽ ὅτι τοσοῦτον ἄχθος ἐπ᾽ ἐμαυτῷ φέρων,

10εἰ μὴ καθαιρήσει τις, ἀποπαρδήσομαι;

ΔΙ. μὴ δῆθ᾽, ἱκετεύω, πλήν γ᾽ ὅταν μέλλω ᾽ξεμεῖν.

ΞΑ. τί δῆτ᾽ ἔδει με ταῦτα τὰ σκεύη φέρειν,

εἴπερ ποήσω μηδὲν ὧνπερ Φρυνίχοις

εἴωθε ποιεῖν καὶ Λύκισι κἀμειψίαις

15σκεύη φέρουσ᾽ ἑκάστοτ᾽ ἐν κωμῳδίᾳ;ΔΙ. μή νυν ποήσῃς· ὡς ἐγὼ θεώμενος,

ὅταν τι τούτων τῶν σοφισμάτων ἴδω,

πλεῖν ἢ ᾽νιαυτῷ πρεσβύτερος ἀπέρχομαι.

ΞΑ. ὦ τρισκακοδαίμων ἄρ᾽ ὁ τράχηλος οὑτοσί,

20ὅτι θλίβεται μέν, τὸ δὲ γέλοιον οὐκ ἐρεῖ.

Στα επόμενα μαθήματα θα ακολουθήσουν τα άλλα δύο

μέτρα της ύλης μας,τροχαικό τετράμετρο καταληκτικό

και ιαμβικό τετράμετρο καταληκτικό με θεωρία και

παραδείγματα όπως έως τώρα