Μετρική Ανάλυση
μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος
οὐλομένην, ἣ μυρί᾽ Ἀχαιοῖς ἄλγε᾽ ἔθηκε,
πολλὰς δ᾽ ἰφθίμους ψυχὰς Ἄϊδι προΐαψεν
ἡρώων, αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν
οἰωνοῖσί τε πᾶσι, Διὸς δ᾽ ἐτελείετο βουλή,
ἐξ οὗ δὴ τὰ πρῶτα διαστήτην ἐρίσαντε
Ἀτρεΐδης τε ἄναξ ἀνδρῶν καὶ δῖος Ἀχιλλεύς.
τίς τ᾽ ἄρ σφωε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι;
Ανάλυση πρώτου στίχου
Καταρχήν πάντα το δακτυλικό εξάμετρο ξεκινάει από
μακρά τονισμένη συλλαβή, άρα το μη είναι μακρό γιατί
απαρτίζεται από μια μακρά συλλαβή που είναι το μη με
το η, το νιν δεν γνωρίζουμε γιατί είναι αδιάφορη,όπως
και το α.Μετά έχουμε μία μακρά συλλαβή που είναι
δίφθογγος το ει και μετά ακολουθεί μια βραχεία το
δε και άλλη μία το θε.Άρα ξέρουμε ότι μετά από δύο
βραχείες θα έχουμε καινούργιο πόδα άρα το α στο θεά
αν και δίχρονο θα το πάρουμε μετρικά σαν μακρό γιατί
εκεί ξεκινάει πόδας.Το Πη είναι μακρό γιατί έχει το
η που είναι μακρό,όπως και το λη.Μετά βλέπουμε ότι
το ι και το α τα χωρίζουν διαλυτικά άρα δύο συλλαβές
που δεν ξέρουμε τι είναι γιατί είναι δίχρονα.Μετα
στο ε και το ω έχουμε συνίζηση και πέρνουμε το ε και
το ω σαν μια μακρά συλλαβή μαζι.Μετά το α και το χι
λογικά είναι βραχέα γιατί ξέρουμε οτι 99 στις 100
φορές ο 5ος πόδας είναι δάκτυλος,και τέλος ο τελικός
πόδας μας που είναι πάντα δισύλλαβος με τονισμένη
την προτελευταία και άτονη,αδιάφορη τν τελευταία.
Συμπληρώνοντας στις συλλαβές που δεν ξέραμε τι είναι
με βραχείες,έχουμε το σχηματισμό του στίχου
Άρα ο 1 ος πόδας είναι δάκτυλος με το μη μακρό που
είναι η πρώτη συλλαβή του δακτύλου και τα άλλα
βραχέα,μετά ξεκινάει στο α του αείδε ο 2ος πόδας
και ακολουθούν τα βραχέα του άρα δάκτυλος και αυτός
και τονίζουμε στο α στο θεά που είναι η τονισμένη
συλλαβή του 3 ου πόδα,μετα επειδή είναι σπονδείος ο
τρίτος τονίζω στο λη που είναι η μακρά του 4ου πόδα
που είναι δάκτυλος το ια είναι τα βραχέα και τονίζω
το μακρό του 5ου πόδα που είναι δάκτυλος το εω που
το παίρνω σαν μία συλλαβή μετά τη συνίζηση και μετά
τονίζω την προτελευταία συλλαβή και έτσι είμαι σωστή
έχοντας 6 τονισμένες συλλαβές και τηρώντας τους
κανόνες μετρικής
Πάμε να δούμε πως θα βρούμε τις τομές, την διαίρεση
τυχόν και τα ζεύγματα ή τις παραβάσεις
Καταρχήν ψάχνω για τις προτιμότερες τομές δήλαδή
κατά τρίτο τροχαίο και πενθημιμερή
εφόσον έχουμε τέλος λέξης μετά το τρίτο τονισμένο
μακρό,έχω τομή στο θεά στο α και την συμβολίζω με μια
κάθετη γραμμή μετά το τέλος της λέξης,πενθημιμερής
τομή
επίσης ο 4ος πόδας είναι δάκτυλος αλλά με το τέλος
του πόδα δεν έχουμε και τέλος λέξης,άρα στο ια ΔΕΝ
έχουμε βουκολική διαίρεση
για ζεύγματα εφόσον ο 4ος πόδας είναι δάκτυλος
κοιτάω για Hermann και αφού τα βραχέα στο ια δεν
χωρίζονται σε άλλες λέξεις ισχύει μεταξύ τους το
ζεύγμα του Hermann
Κατά τον ίδιο τρόπο συνεχίζουμε την ανάλυση των
υπολοίπων στίχων,εστιάζοντας στις συλλαβές που
τονίζουμε προφορικά, στις τομές και τα ζεύγματα
Στον στίχο δύο πάμε να βρούμε που τονίζουμε.Η πρώτη
συλλαβή πάντα μακρά και τονισμένη,άρα το ου είναι
μακρό.Το λο και το με επειδή δεν ακολουθεί παραπάνω
από ένα σύμφωνα παραμένουν καθαρά βραχέα και έτσι
έχουμε τον πρώτο δάκτυλο.Το νην κατόπιν είναι μια
μακρά συλλαβή που τονίζεται και γιατί ξεκινάει και
ο νέος πόδας ο 2ος άρα και να μήν ξέραμε τι είναι
αν δεν ήταν καθαρή μακρά θα λέγαμε πως είναι λόγω
του ότι ο πόδας ξεκινάει με μακρά συλλαβή πάντα.Το
η που συνεχίζει είναι και αυτό μακρό αλλά προσοχή
όχι τονισμένο γιατί είναι η 2 συλλαβή του σπονδείου
που είναι η άτονή μας.Έτσι τελειώνει και ο 2 πόδας.
Ξεκινάμε με μακρό στην αρχή του πόδα μας του 3ου άρα
το ι αν και δίχρονο λογαριάζεται σαν μακρό γιατί
είναι η πρώτη συλλαβή του πόδα μας.το ρι και το α δεν
ξέρουμε τι είναι ,δοκιμάζουμε να τα πάρουμε βραχέα
και να χουμε δάκτυλο νσ δούμε μετά αν θα μας βγουν
και οι υπόλοιπες τονισμένες σωστά.Ο 4ος πόδας μας
είναι ένα καθαρός σπονδείος με τονισμένο το χαι σαν
το πρώτο τονισμένο μακρό του σπονδείου και πάω στον
5ο πόδα.Εδώ το αλ τονίζεται και γιατί ακολουοθουν
δύο σύμφωνα και είναι μακρό αλλά και γιατί είναι η
πρώτη συλλαβή του πόδα άρα πάντα μακρά.Επομένως τα
δύο ε που ακολουθούν είναι βραχύχρονα.Κλείνει με
την προτελευταία συλλαβή που είναι πάντα μακρά και
τελειώνει πάντα με αδιάφορη,άτονη την τελευταία.
Τώρα πάμε να δούμε τις τομές, την διαίρεση και τα
ζεύγματα του στίχου ότι υπάρχει
έχουμε την προτιμότερη την κατά τρίτο τροχαίο στο στο
ρι που είναι το πρώτο βραχύ του 3 ου δακτύλο
και υπάρχει τέλος λέξης. Έπειτα αν μας ζητήσουν και
τις υπόλοιπες,έχει στο 2 μακρό στο νην τριημιμερής
Βουκολική διαίρεση δεν έχουμε από την στιγμή που ο
πόδας μας είναι σπονδείος.
για ζεύγματα κοιτάμε μόνο για ζεύγμα ή παράβαση της
βουκολικής διαιρέσεως γιατί ο πόδας είναι σπονδείος
Άρα αφού ο 4ος πόδας είναι το χαι και το οις και με
το οις τελείωνει ο πόδας και ο κανόνας λέει να αποφεύ
γεται τέλος λέξης για να ισχύει το ζεύγμα με το τέλος
του 4ου πόδα αν είναι σπονδείος.Έτσι καταλαβαίνουμε
ότι υπάρχει παράβαση του ζεύγματος της βουκολικής
διαίρεσης.
Συνεχίζουμε με τον 3ο στίχο λέγοντας μόνο τα τονισμένα
1 είναι το πο,έπειτα το δι,το μους, το χας, το δι
και μετά το τελευταίο είναι το α
τομή έχει την προτιμότερη,την πενθιμιμερή στο μους
και μετά εφθημιμερής στο 4 τονισμένο μακρό στο χας
δεν έχει βουκολική δισίρεση σν και δάκτυλος ο πόδας
γιατί το α και το ι είναι στο εσωτερικό της λέξης και
δεν υπάρχει τέλος λέξης με το τέλος του πόδα που εί
ναι δάκτυλος για να ισχύει η διαίρεση
για ζεύγμα κοιτάω φυσικά για Hermann λόγω του ότι ο
πόδας είναι δάκτυλος και αφού όπως έχουμε πει τα βρα
χέα του πόδα δεν χωρίζονται αλλά πάνε μαζί θα ισχύει
το ζεύγμα Hermann μεταξύ των δύο συλλαβών α και ι ε
Ο 4ος στίχος μας έχει τονισμένες τις συλλαβες
η,ων,τους,λω,τευ,νε
Τομή έχει την προτιμότερη,πενθημιμερής στο τους που
είναι το 3 τονισμένο μακρό και μετά υπάρχει τέλος λέ
ξης.Και ακόμη αν μας ζητήσουν έχουμε και την
τριημιμερής στο 2 τονισμένο μακρό στο ων
βουκολική διαίρεση έχω γιατί ο 4 πόδας είναι
δάκτυλος και με το τέλος του πόδα έχω και τέλος
λέξης άρα στο α έχω βουκολική διαίρεση στη λέξη
ελώρια για ζεύγματα κοιτά στον 4 πόδα να δω τι
είναι,παρατηρώντας βλέπω ότι είναι δάκτυλος λω ρι
και α. Άρα αφου υο ρι και το α δεν χωρίζονται και
πάνε μαζί τα βραχέα,ισχύει το ζεύγμα του Hermann
ο στίχος 5 έχει τονισμένες τις εξής συλλαβές.
οι,νοι,πα,ος,λει,βουτ
Τομή έχει την προτιμότερη κατά τρίτο τροχαίο στο σι
της λέξης πασι γιατί είναι το πρώτο βραχύ του 3δακτυ
λου και υπάρχει τέλος λέξης και επίσης έχει
εφθημιμερής στο Διός στο ος γιατί είναι μακρό και τε
λειώνει με αυτό η λέξη,είναι το 4 τονισμένο μακρό
συνοδευόμενο από τέλος λέξης.
βουκολική διαίρεση δεν υπάρχει γιατί αν και δάκτυλος
ο 4ος πόδας δεν έχω τελος λέξης στο ος ετε είναι
εσωτερικές συλλαβές
για ζεύγμα κοιτώ για Hermann γιατί έχω δάακτυλο στον
4 πόδα και αφού δεν χωρίζονται τα βραχέα είναι ε τεάρα ισχύει το ζεύγμα
στον στίχο 6 πάμε να δούμε τονισμένες συλλαβές
α,δης,ναξ,ων,δι,χι
η προτιμότερη τομή είναι στο αξ η πενθημιμερής,τρίτο
τονισμένο μακρό και τέλος λέξης
η βουκολική διαίρεση δεν υπάρχει γιατί έχουμε 4 πόδα
σπονδείο
αφού ο 4ος πόδας είνα σπονδείος τότε κοιτώ για
ζεύγμα της βουκολικής διαίρεσης,εδώ ο σπονδείος μας
είναι το ων και το και και επειδή τελείωνει λεξη με
το τέλος του πόδα,κάτι που έχουμε πει πως απαγορεύε
ται άρα έχουμε παράβαση ζεύγματος της βουκολικής
διαίρεσης
στον στίχο 7 οι τονισμένες συλλαβές μου είναι
τις,σφω,ων,δι,η,χε
η προτιμότερη τομή είναι στο ων η πενθημιμερής μιας
που έχω τέλος λέξης στο 3 τονισμένο μακρό
βουκολική διαιρέση δεν υπάρχει γιατί το ξυ και το νε
είναι στο εσωτερικό μιας λέξης
ζεύγμα ισχύει του Hermann γιατί ο 4ος πόδας είναι δά
κτυλος και τα βραχέα δεν χωρίζονται μεταξύ τους
Κατά τον ίδιο τρόπο συνεχίζουμε την ανάλυση και των
υπολοίπων στίχων των αποσπασμάτων.
Θα παρατεθούν αποσπάσματα για ανάλυση στα πλαίσια
των μαθημάτων από ραψωδίες Ι και Ω Ιλιάδας και από
Οδύσσεια ζ,ι και ψ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου