Τιτανομαχία
Η Τιτανομαχία είναι ένα από τα χαμένα έπη του επικού κύκλου.Αφηγιόταν τη σύγκρουση των Ολύμπιων θεών με τους Τιτάνες που κατέληξε με την ήττα των τελευταίων και την κατακρήμνισή τους στα Τάρταρα. Αποτελούνταν από δύο βιβλία και ως δημιουργός της αναφερόταν άλλοτε ο ποιητής του 8ου/7ου π.Χ. αιώνα Εύμηλος ο Κορίνθιος και άλλοτε ο Αρκτίνος ο Μιλήσιος. Είναι πιθανόν όμως να υπήρχαν διαφορετικές "Τιτανομαχίες", τα ίχνη των οποίων χάθηκαν με το πέρασμα των αιώνων, αν και ο Αθήναιος φαίνεται να γνώριζε μόνο μία.
Σώθηκαν ελάχιστοι στίχοι ή αποσπάσματα σε πεζό λόγο. Παρόλα αυτά γνωρίζουμε ότι διέφερε από την αντίστοιχη διήγηση περί τιτανομαχίας που περιέχεται μέσα στο έργο του Ησιόδου,Θεογονία.
"Θεογονία" Ησιόδου
Για δέκα χρόνια, μας λέει ο Ησίοδος, οι Ολύμπιοι θεοί από τη κορυφή του Ολύμπου και οι Τιτάνες από την κορυφή της Όθρυος πολεμούσαν μεταξύ τους ασταμάτητα. Ο αγώνας παρέμεινε αμφίρροπος, ώσπου ο Δίας με την παραίνεση της Γαίας, ελευθέρωσε τους τρεις Εκατόγχειρες.Τα ονόματά τους (Βριάρεως, Κόττος και Γύης) .Είχαν φυλακιστεί από τον πατέρα τους Ουρανό στα Τάρταρα.Ο Διας πήγε και τους ζήτησε να συμμαχήσουν μαζί του. Η μάχη ξανάρχισε σφοδρότερη αυτή τη φορά. Ενώ ο Δίας έριχνε ακατάπαυστα τους κεραυνούς του κατακαίοντας τη γη και κάνοντας τη θάλασσα να κοχλάζει, οι τρεις Εκατόγχειρες άρπαξαν με τα τριακόσια χέρια τους τριακόσιους βράχους και τους εκσφενδόνισαν εναντίον των τυφλωμένων από τον καπνό και τη φωτιά Τιτάνων καταπλακώνοντάς τους. Οι νικημένοι Τιτάνες αλυσοδέθηκαν και ρίχτηκαν στα Τάρταρα, που απέχουν από την επιφάνεια της γης, "όσο και η γη από τον ουρανό. Ο Γύης, ο Κόττος και ο Βριάρεως ανέλαβαν τη φρούρησή τους.
Όμως, στην Τιτανομαχία του Ευμήλου (ή του Αρκτίνου) ο Βριάρεως ή Αιγαίωνας, όπως ήταν το άλλο του όνομα, δεν ήταν σύμμαχος του Δία αλλά των Τιτάνων. Η πληροφορία προέρχεται από ένα αρχαίο σχόλιο στον Απολλόδωρο τον Ρόδιο και στηρίζει την υπόθεση ότι ο Εύμηλος και ο Ησίοδος μετέφεραν στο ποιήματα τους διαφορετικές παραδόσεις σχετικά με τους Τιτάνες.
Η Αχιλληίς (Ἀχιλληΐς)
Ξέρουμε γενικά ότι ανήκει στον Τρωικό Κύκλο και αποδίδεται παραδοσιακά στον Αρκτῖνο τον Μιλήσιο.
Επίσης είναι σαν συνέχεια της Ιλιάδας, καθώς καλύπτει τα γεγονότα μετά τον θάνατο του Έκτορα. Το πρόβλημα είναι ότι είναι χαμένη και σώζονται μόνο περιλήψεις (κυρίως από τον Πρόκλο).
Ο Lesky τονίζει:
Τον ηρωικό τόνο και την επικέντρωση στον θάνατο του Αχιλλέα καθώς και τη λειτουργία της ως γέφυρα ανάμεσα στην Ιλιάδα και στα μεταγενέστερα επεισόδια του Τρωικού πολέμου. Κατόπιν εστιάζει στην αύξηση του θαυμαστού στοιχείου (π.χ. μάχη Αχιλλέα–Πενθεσίλειας, Αχιλλέα–Μέμνονα).
και την τραγικότητα του Αχιλλέα από την κορύφωση → θάνατος → τιμή.
Από την άλλη ο Montanari εστιάζει:
-Στην εξέλιξη της παράδοσης και στη διαμόρφωση του μύθου μέσα από πολλαπλές εκδοχές.
- Στην πολυφωνία των επών του Κύκλου και την απουσία ενιαίας ποιητικής προσωπικότητας.
- Στην αναγνωστική πρόσληψη: η Αχιλληίς λειτουργεί ως «συμπλήρωμα» της Ιλιάδας, όχι ως αυτόνομο αριστούργημα.
Το Περιεχόμενο (σύμφωνα με Πρόκλο)
- Άφιξη Πενθεσίλειας και θάνατός της από τον Αχιλλέα.
- Άφιξη Μέμνονα και θάνατός του.
- Θάνατος Αχιλλέα από τον Πάρη.
- Αγώνας για τα όπλα του Αχιλλέα (Αίας–Οδυσσέας).
- Ταφή Αχιλλέα.
Συνέχεια στο μέρος Β
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου