Το τροχαϊκό καταληκτικό τετράμετρο είναι ένα
μέτρο που θα συναντήσουμε στον Αριστοφάνη σε
συγκεκριμένους στίχους,όπως επίσης και στην ποιητική
του Αριστοτέλη.
Αυτό το μέτρο αποτελείται από τέσσερα τροχαικά
μέτρα,*ο τροχαίος είναι αντίθετος του ιάμβου δηλαδή
είναι μακρό βραχύ και ξεκινάμε πάντα από τονισμένη
την 1 συλλαβή,αλλά το τελευταίο μέτρο είναι
καταληκτικό.*Λείπει η τελευταία άλογη συλλαβή,με
αποτέλεσμα αντί για 16 συλλαβές να έχουμε 15.Υπάρχουν
και εδώ κανονικά οι 3 αναλύσεις που προαναφέραμε στο
προηγούμενο μέτρο άρα υπάρχει πιθανότητα να έχουμε
15 και πάνω συλλαβές,ανάλογα με τις αναλύσεις που θα
βρούμε στο στίχο μας.
ο σχηματισμός του μέτρου
– υ – x/ – υ – x/ – υ – x/ – υ – (κωμωδία)
Αυτό το μέτρο έχει μία διαίρεση στο τέλος του 2
τροχαικού μέτρου,δηλαδή στην 8 συλλαβή αν υπάρχει
τέλος λέξης.
Επίσης,έχουμε ακόμη εδώ το ζεύγμα του Porson που
λέει ότι αν το 3 άλογο είναι μακρό,αποφεύγεται αυτή
η συλλαβή να ναι τέλος πολυσύλλαβης λέξης αλλιώς
έχουμε παράβαση.
Υπάρχει ακόμη και το Κnox που λέει να μην υπάρχει
τέλος λέξης ύστερα από το 6 και το 7 τονισμένο μακρό
αλλιώς έχουμε παράβαση,η οποία συνήθως είναι καισυχνότερη.
Παρακάτω δίνουμε ένα χαρακτηριστικό κομμάτι των
Βατράχων του Αριστοφάνη
στίχος 685 ως 705
Χορός
τὸν ἱερὸν χορὸν δίκαιόν ἐστι χρηστὰ τῇ πόλει
ξυμπαραινεῖν καὶ διδάσκειν. πρῶτον οὖν ἡμῖν δοκεῖ
ἐξισῶσαι τοὺς πολίτας κἀφελεῖν τὰ δείματα,
κεἴ τις ἥμαρτε σφαλείς τι Φρυνίχου παλαίσμασιν,
690ἐγγενέσθαι φημὶ χρῆναι τοῖς ὀλισθοῦσιν τότε
αἰτίαν ἐκθεῖσι λῦσαι τὰς πρότερον ἁμαρτίας.
εἶτ᾽ ἄτιμόν φημι χρῆναι μηδέν᾽ εἶν᾽ ἐν τῇ πόλει:
καὶ γὰρ αἰσχρόν ἐστι τοὺς μὲν ναυμαχήσαντας μίαν
καὶ Πλαταιᾶς εὐθὺς εἶναι κἀντὶ δούλων δεσπότας.
κοὐδὲ ταῦτ᾽ ἔγωγ᾽ ἔχοιμ᾽ ἂν μὴ οὐ καλῶς φάσκειν ἔχειν,
ἀλλ᾽ ἐπαινῶ: μόνα γὰρ αὐτὰ νοῦν ἔχοντ᾽ ἐδράσατε.
πρὸς δὲ τούτοις εἰκὸς ὑμᾶς, οἳ μεθ᾽ ὑμῶν πολλὰ δὴ
χοἰ πατέρες ἐναυμάχησαν καὶ προσήκουσιν γένει,
τὴν μίαν ταύτην παρεῖναι ξυμφορὰν αἰτουμένοις.
700ἀλλὰ τῆς ὀργῆς ἀνέντες ὦ σοφώτατοι φύσει
πάντας ἀνθρώπους ἑκόντες συγγενεῖς κτησώμεθα
κἀπιτίμους καὶ πολίτας, ὅστις ἂν ξυνναυμαχῇ.
εἰ δὲ ταῦτ᾽ ὀγκωσόμεσθα κἀποσεμνυνούμεθα,
τὴν πόλιν καὶ ταῦτ᾽ ἔχοντες κυμάτων ἐν ἀγκάλαις,
705ὑστέρῳ χρόνῳ ποτ᾽ αὖθις εὖ φρονεῖν οὐ δόξομεν.
Ο πρώτος μας στίχος ξεκινάει κανονικά με μακρό αλλα
εμείς βλέπουμε βραχύ,μετά θα έπρεπε να είχαμε μακρό
και μετά βραχύ.Εφόσον λοιπόν δεν βλέπουμε κάτι
τέτοιο,υποθέτουμε ότι έχουμε ανάλυση στην αρχή.
Εδώ έχουμε ανάλυση της πρώτης μακράς συλλαβής του
στίχου σε δύο βραχέα και μετά συνεχίζει νορμάλ ο ο
στίχος,τονισμένο-άτονο κτλ.
Πάμε να δούμε τις τονισμένες μετά την ανάλυση του
μακρού,από την ανάλυση του μακρού,όπως έχουμε πει
τονίζουμε το πρώτο από τα δύο βραχέα,μετά το ρον,το
και,το ε,χρη,τη,λει
διαίρεση έχει στην 8 συλλαβή,στο τέλος του 2 μέτρου
γιατί υπάρχει τέλος λέξης στην συλλαβή στο ον
ζεύγμα δεν παρατηρείται κάποιο
ο στίχος 2 είναι νορμάλ
Πάμε να δούμε τις τονισμένες
ξυ,ραι,και,δα,πρω,ουν,μιν,κει
διαίρεση έχει στο σκειν γιατί είναι τέλος λέξης και
συμπίπτει με το τέλος του 2 μέτρου επίσης.
ζεύγμα έχει παράβαση Κnox γιατί έχω τέλος λέξης και
ύστερα από το 6 το ουν και ύστερα από το 7 μακρό το
μιν
ο στίχος 3 είναι κανονικός
ε,σω,τους,λι,κα,λειν,δει,τα
διαίρεση έχει στο τας
ζεύγματα δεν παρατηρούνται
Κατά τον ίδιο τρόπο πρέπει να δουλευτεί όλο το
απόσπασμα στα πλαίσια των μαθημάτων για να γίνει
σωστή εξάσκηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου